maandag 7 maart 2011

Februari 2011

Juda en zijn vriendje Levi
Wat een heerlijk stel

Ter gelegenheid van het Chinees Nieuwjaar waren we uitgenodigd bij een vriend om te helpen bij het slachten van het varken (ik schrijf "we", maar uiteraard waren de kinderen en ik op dit specifieke moment in geen velden of wegen te bekennen...)

Het huisje was super-primitief en ik dacht: hoeveel jaar gaan we voor Nederlandse begrippen terug in de tijd? 1000 jaar? Of nog meer? Een huisje van stenen en modder, een vloer van zand, een keuken die niet meer voorstelt dan het betonblok dat je hierboven op de foto ziet en als meubilair alleen een paar houten krukjes en het houten tafeltje dat aan de muur hangt.
 

Het huisje was ook heel erg afgelegen. Na de verharde weg verlaten te hebben, moest je nog een half uur over een grindweg rijden voordat je bij dit huisje kwam. Buren waren nergens te bekennen.


Deze hen had een stuk of 13 kuikentjes onder haar veren. De kleine pootjes op de grond getuigen hiervan. Eentje gluurt tussen de veren door. Zo schattig.