Zo vredig...
Juda noemt zichzelf altijd 'een pakketje' als we hem in een handdoek wikkelen na het douchen.
Zoë's favoriete bezigheid: schriften uit de kast trekken en ze daarna één voor één 'lezen'. Oeps... betrapt!
Kroelen met papa
Juda's hobby is op dit moment kleuren. Binnen vijf minuten is zijn witte blaadje gevuld met een kunstwerk van topklasse waarna hij vraagt: "Papa/mama, mag ik nog een kleurplaat?"
Op de dag van vertrek naar Thailand waren de kinderen al om 4.30 uur op, omdat Juda zo moest hoesten. En dat terwijl we dit keer een keer géén haast hadden om weg te komen, aangezien we pas om 11.30 uur weg hoefden.
Juda eet noedels in de bus
Op de ferry
De hoofdweg (en enige weg) op Koh Chang
Omdat de taxi's op het eiland vrij duur zijn, huren we een scootertje en crossen daarmee van de mooiste stranden naar de lekkerste eettentjes. Het moge duidelijk zijn: na twee jaar in Azië te hebben gewoond, hebben we alle westerse veiligheidsnormen overboord gezet en passen we ons aan aan de plaatselijke cultuur.
In het olifantenkamp. Wat een klein mannetje en wat een groot beest!
Voor het eerst van ons leven op een Thais strand. Misschien zijn alle Thaise stranden wel zo, maar wij vonden het in ieder geval bijzonder relaxed.
Dit is één van de meest afgelegen, en daarmee rustige en goedkope stranden van het eiland.
